JAK PRZECIWDZIAŁAĆ AGRESJI U DZIECI W MŁODSZYM WIEKU SZKOLNYM? - ZS nr 13 w Koszalinie

Idź do spisu treści

Menu główne:

JAK PRZECIWDZIAŁAĆ AGRESJI U DZIECI W MŁODSZYM WIEKU SZKOLNYM?

DLA RODZICA > SZKOŁA DLA RODZICÓW SP

Wskazówki dla rodziców pomocne w przeciwdziałaniu agresji u dziecka:

• zaniechanie kierowania uwagi na dziecko w chwili, gdy prezentuje ono zachowania niepożądane, pozytywne wzmacnianie natomiast pozytywnych sposobów reagowania dziecka na trudności, nagradzanie zachowań prospołecznych, angażowanie dziecka do działań na rzecz innych;

• wycofywanie dziecka z sytuacji wywołujących  agresję (fizyczne zablokowanie zachowań niepożądanych), minimalizowanie ilości takich sytuacji w życiu dziecka, które wywołują w nim frustrację, i przewidujemy jego agresywne zachowanie; eliminowanie modeli agresywnego zachowania z otoczenia dziecka (szczególnie dotyczy to rodziców, powinni zastanowić się oni nad tym czy nie dają swojemu dziecku wzoru negatywnych zachowań, rodzice powinni świecić przykładem nieagresywnego postępowania, radzenia sobie z trudnościami, konfliktami, itd);


• zmiana wzajemnych nastawień i atmosfery w domu, ustalenie przyczyn zachowań agresywnych, ujednolicenie metod wychowawczych, przerwanie błędnego koła: agresja – kara – nasilenie agresji – jeszcze większa kara itd.;


• częste rozmowy z dzieckiem, zwracanie uwagi na negatywne skutki jego agresywnych zachowań, okazywanie zrozumienia dla jego trudności;


• uczenie dziecka odpowiednich norm moralnych i zasad postępowania tak, by na tym podłożu powstawało poczucie winy, gdy zada się krzywdę drugiemu człowiekowi, wytwarzanie właściwych postaw społecznych oraz hierarchii wartości;


• agresja zawsze powinna pozostać bez sukcesu i prowadzić do przykrości, niepowodzeń, strat, nie może prowadzić do pożądanych efektów;


• adekwatne i pełne zaspokajanie potrzeb fizycznych i psychicznych dziecka (uznania społecznego, samodzielności i niezależności, więzi emocjonalnej, zainteresowania, poczucia bezpieczeństwa, akceptacji) wymaga czasem zmian w postawach rodzicielskich, dostarczanie pozytywnych doświadczeń i możliwości osiągania realnych sukcesów w celu podnoszenia samooceny;


• wprowadzanie spokojnej atmosfery w domu, unikanie konfliktów i nieporozumień między rodzicami, okazywanie miłości, akceptacji i serdeczności;


• uczenie konstruktywnych sposobów reagowania na frustrację, dostarczanie wzorów jak radzić sobie z konfliktami, problemami, stresem i niepowodzeniem, jak rozwiązywać nieporozumienia;


• rozwijanie samokontroli dziecka poprzez stawianie przed nim odpowiedzialnych, samodzielnie rozwiązywanych zadań, pobudzanie do autorefleksji;


• dostarczanie wzorców, modeli nieagresywnego zachowania (rodzice, nauczyciele, rówieśnicy), pamiętając o tym, że dziecko wychowuje się i uczy przede wszystkim poprzez naśladowanie;



Jeżeli zdecydujemy się karać dziecko za jego zachowania musimy pamiętać o tym, iż kara nigdy nie może być agresją ! Czasem jedynie strach przed karą powstrzymuje dziecko przed złym zachowywaniem się, a nie zrozumienie, że tak nie należy robić.

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego